Wyszycie Cewki Moczowej U Kota | Feline Urethral Obstruction 178 개의 새로운 답변이 업데이트되었습니다.

당신은 주제를 찾고 있습니까 “wyszycie cewki moczowej u kota – Feline Urethral Obstruction“? 다음 카테고리의 웹사이트 https://ppa.dianhac.com.vn 에서 귀하의 모든 질문에 답변해 드립니다: https://ppa.dianhac.com.vn/blog/. 바로 아래에서 답을 찾을 수 있습니다. 작성자 Shane Bateman 이(가) 작성한 기사에는 조회수 3,593회 및 좋아요 36개 개의 좋아요가 있습니다.

Table of Contents

wyszycie cewki moczowej u kota 주제에 대한 동영상 보기

여기에서 이 주제에 대한 비디오를 시청하십시오. 주의 깊게 살펴보고 읽고 있는 내용에 대한 피드백을 제공하세요!

d여기에서 Feline Urethral Obstruction – wyszycie cewki moczowej u kota 주제에 대한 세부정보를 참조하세요

wyszycie cewki moczowej u kota 주제에 대한 자세한 내용은 여기를 참조하세요.

Uretrostomia kroczowa u kota – krok po kroku – magwet.pl

Jedną z najstarszych metod korekcji nieudanej uretrostomii kroczowej jest wyszycie cewki moczowej w okolicy przedłonowej. Zabieg polega na …

+ 여기에 더 보기

Source: magwet.pl

Date Published: 8/10/2022

View: 3034

Niedrożność cewki moczowej u kotów | KreVetki

Niedrożność cewki moczowej u kotów to problem często spotykany w praktyce … kroczowej popularnie zwanej wyszyciem cewki moczowej.

+ 여기에 자세히 보기

Source: krevetki.pl

Date Published: 7/21/2021

View: 5092

Fundacja Kot – Operacja wyszycia cewki moczowej kocurka…

Operacja wyszycia cewki moczowej kocurka pod względem medycznym udała się doskonale. Wszystko goi się i działa jak należy.

+ 여기에 보기

Source: www.facebook.com

Date Published: 9/29/2022

View: 281

wyszycie cewki moczowej – do 22.00 musimy zdecydowac …

Nie odpowiem czy wyszyc czy nie. wiem, ze co nagle to po diable. więc… 1 ilu wetów wziało kota? 2 jezeli tylko jedna lecznica to …

+ 여기에 표시

Source: forum.miau.pl

Date Published: 1/30/2022

View: 8960

Wyszycie cewki moczowej u kota – Forum weterynaryjne

został zakwalifikowany do wyszycia cewki. Proszę o bliższe informacje, szczególnie od osób, które mają kota po wyszyciu, jak wygląda taki zabieg, jak kot …

+ 여기에 더 보기

Source: forum.gazeta.pl

Date Published: 10/2/2022

View: 6460

Kot po wyszyciu cewki – Porady weterynaryjne – Vetopedia.pl

Witam, mój kot niedawno, bo w ostatnim tyg. Ubiegłego miesiąca przeszedł operację wyszycia cewki moczowej. Kot był poddany temu zabiegowi, …

+ 여기를 클릭

Source: www.vetopedia.pl

Date Published: 12/7/2021

View: 3205

Czesław | SpecVet

U kota do tej pory nie stosowano terapii prewencyjnej, dlatego też podjęto decyzję o wstrzymaniu się od wyszycia cewki moczowej. Dopiero jeśli leczenie …

+ 더 읽기

Source: specvet.pl

Date Published: 2/10/2021

View: 6124

주제와 관련된 이미지 wyszycie cewki moczowej u kota

주제와 관련된 더 많은 사진을 참조하십시오 Feline Urethral Obstruction. 댓글에서 더 많은 관련 이미지를 보거나 필요한 경우 더 많은 관련 기사를 볼 수 있습니다.

Feline Urethral Obstruction
Feline Urethral Obstruction

주제에 대한 기사 평가 wyszycie cewki moczowej u kota

  • Author: Shane Bateman
  • Views: 조회수 3,593회
  • Likes: 좋아요 36개
  • Date Published: 2016. 2. 6.
  • Video Url link: https://www.youtube.com/watch?v=tRd2PW3EdGQ

Jak długo cewnik u kota może być?

Cewnik pozostawia się na 1-2 dni. Zaleca się podawanie antybiotyku przez 2 do 3 tygodni ze względu na możliwe zapalenia pęcherza moczowego.

Co na Struwity u kota?

Wynika z tego, że dieta w przypadku rozpuszczania kamieni struwitowych powinna być z ograniczoną ilością białka, magnezu i fosforu, które predysponują do alkalizowania moczu u psów i kotów. Czas jaki jest potrzebny na rozpuszczenie złogów struwitowych to między 8 a 10 tygodni.

Co to jest idiopatyczne zapalenie pęcherza u kota?

Idiopatyczne (śródmiąższowe) zapalenie pęcherza moczowego (FIC) To najczęstsza przyczyna chorób dolnych dróg moczowych u kotów w wieku poniżej 10 roku życia. W tej grupie wiekowej odpowiada za 60-70% przypadków utrudnionego oddawania moczu.

Jak wywołać mocz u kota?

Koci mocz możesz pobrać na kilka sposobów:
  1. Bezpośrednio z kuwety. W tym celu opróżnij kuwetę i wyparz ją, a następnie zamknij kota na kilka godzin w pokoju (lub łazience) z kuwetą, jedzeniem i wodą. …
  2. Łapiąc strumień moczu bezpośrednio do naczynia. …
  3. U lekarza weterynarii poprzez nakłucie pęcherza moczowego.

Jak zmusić kota do oddania moczu?

Jeśli kociak przełamie się, rano po prostu przenosimy mocz do przygotowanego wcześniej pojemnika (można do tego celu użyć strzykawki). W przypadku silnie ugruntowanych przyzwyczajeń, można spróbować zachęcić naszego kotowatego do oddania moczu do kuwety wyłożonej w części papierowym ręcznikiem kuchennym.

Co rozpuszcza Struwity?

L-METHIOCID to preparat zawierający L-metioninę – aminokwas siarkowy, który pomaga rozpuszczać istniejące kryształy struwitowe i zmniejsza ryzyko nawrotów.

Jak sprawdzic pęcherz kota?

Objawy zapalenia pęcherza u kota

by uśmierzyć ból, zwierzę często wylizuje ujście cewki moczowej i jego okolice (może to prowadzić nawet do skaleczeń skóry w tych rejonach), może nastąpić również wylizywanie sierści na brzuchu (szczególnie w niższych partiach) skutkujące łysieniem.

Czym zakwasić mocz u kota?

Uro-Pet 120 g – Vetoquinol. Uro-Pet firmy Vetoquinol to smaczna pasta dla psów i kotów, która ogranicza powstawanie kamieni struwitowych poprzez zakwaszanie pH moczu dzięki dodatkowi DL-metioniny.

Jak opróżnić pęcherz kota?

Najbezpieczniejszą dla pacjenta metodą opróżniania pęcherza jest jego wyciskanie. W niektórych przypadkach przed opróżnieniem pęcherza zwierzakowi trzeba będzie podać leki zmniejszające siłę skurczu zwieracza (zalecone przez lekarza).

Jak pomóc kotu z zapaleniem pęcherza?

Konieczne jest wykonanie badań (badanie moczu, usg/rtg pęcherza moczowego, posiew moczu, badania krwi) i udrożnienie cewki moczowej oraz wprowadzenie farmakoterapii – leków rozkurczowych, przeciwbólowych, czasem antybiotyków, odpowiedniej diety.

Jak Masowac pęcherza kota?

Masaż pęcherza

Jeśli Twoja relacja z kotem jest bardzo silna i zwierzę ma do Ciebie pełne zaufanie, możesz wypróbować metodę inicjowania oddawania moczu. Weź pupila na ręce i rozpocznij masaż brzucha w okolicach pęcherza moczowego. Najlepiej robić to po kilkunastu minutach od momentu, gdy kot napije się wody.

Jak wygląda cewnikowanie kota?

Cewnikowanie pęcherza moczowego polega na wprowadzeniu jałowego kateteru (cewnika) przez cewkę moczową do światła pęcherza moczowego. Jest to zabieg wykonywany przez lekarza weterynarii lub pod jego bezpośrednim nadzorem.

Jak Cewnikowac kota?

Kot w pozycji leżącej na grzbiecie przygotowany do cewnikowania cewki moczowej. Przytrzymywanie prącia w pozycji wysuniętej poprzez zaciśnięcie napletka wokół podstawy prącia. Wynicowane prącie odciąga się do tyłu, likwidując naturalne zagię- cie cewki moczowej i ułatwiając wprowadzenie cewnika.

Jak wywołać oddanie moczu u psa?

Należy również zachęcać psa do picia dużej ilości wody, aby jak najczęściej oddawał mocz.

Jak rozpoznać zapalenie pęcherza u psa?

Objawy zapalenia pęcherza moczowego u psa są dosyć charakterystyczne. Pies cierpiący z powodu zakażenia dolnych dróg moczowych oddaje mocz częściej niż zwykle, za to w niewielkich ilościach. Oddawanie moczu wywołuje ból (o którym może świadczyć np. popiskiwanie, intensywne wylizywanie okolic cewki moczowej).

magwet.pl

Jak wykonać zabieg uretrostomii kroczowej? Która technika pozwala ograniczyć ryzyko powikłań i co zrobić w przypadku ich wystąpienia?

Uretrostomia kroczowa jest chirurgiczną metodą postępowania w przypadku niedrożności cewki moczowej u kotów z powikłanym lub nawracającym zespołem urologicznym. Operacja pozwala na długookresowe utrzymanie dobrej jakości życia pacjentów (według oceny właścicieli), a odsetek nawrotów jest niski. Mimo to zabieg jest obarczony ryzykiem powikłań śród- lub pooperacyjnych. Powikłań tych można jednak uniknąć, stosując odpowiednią technikę chirurgiczną oraz właściwy sprzęt.

Tradycyjna technika uretrostomii kroczowej

Krok 1. Zwierzę należy ułożyć w pozycji kroczowej. Okolicę pod doczaszkową powierzchnią ud trzeba wyścielić, aby zapobiec uszkodzeniu struktur naczyniowo-nerwowych podczas unieruchomienia. Pole operacyjne należy przygotować aseptycznie, co zazwyczaj wymaga usunięcia cewnika, jeśli założono go przed operacją.

Krok 2. Po obłożeniu pola chirurgicznego serwetami należy założyć i umocować cewnik. Autor preferuje cewnik w rozmiarze 5 Fr z czerwonej gumy, który mocuje szwem typu finger trap* lub przytwierdza do prącia za pomocą kleszczyków tkankowych Allisa. Użycie kleszczyków pozwala na manipulowanie prąciem i utrzymanie naprężenia podczas zabiegu. Bardzo przydatny w tym przypadku jest jałowy marker, który umożliwia zaplanowanie linii cięcia. Przebiega ona wrzecionowato wzdłuż prącia i krocza, a kończy się co najmniej 1 cm dobrzusznie od odbytu (ryc. 1).

Krok 3. Po wykonaniu nacięcia skalpelem należy przeciąć tkankę podskórną, aż do momentu wyizolowania prącia (ryc. 2). Preparowanie tkanek powinno się rozpocząć po stronie bocznej, odciągając prącie w stronę przeciwną w celu uzyskania napięcia i lepszej widoczności w okolicy preparowanej. Autor preferuje użycie do preparacji nożyczek tenotomicznych, ponieważ ich delikatne, tępe końcówki dobrze sprawdzają się w tej okolicy.

Krok 4. W przypadku wykonywania zabiegu bez asysty, po wstępnej preparacji warto założyć rozwieracz samotrzymający (rozwieracz Lone Star lub kilka rozwieraczy pediatrycznych Gelpi). Przy odpowiednim rozwarciu można wymacać mięśnie kulszowo-jamiste, które mają swoje przyczepy na kości kulszowej po obu stronach prącia (ryc. 3). Mięśnie należy wyizolować i oddzielić od kości za pomocą podważki okostnowej albo skalpela. Można również przeciąć je elektrokauterem, by zminimalizować krwawienie.

Pełne cięcie uzyskuje się, gdy można bez oporu włożyć palec do kanału miednicy, bocznie do prącia. Postępowanie to należy powtórzyć po przeciwległej stronie prącia.

Niedrożność cewki moczowej u kotów

NIEDROŻNOŚĆ CEWKI MOCZOWEJ U KOTÓW

Niedrożność cewki moczowej u kotów to problem często spotykany w praktyce weterynaryjnej. Możemy wyróżnić kilka przyczyn tego zaburzenia, takich jak: obecność w cewce złogów organicznych (czopów) lub kamieni, zwężenie cewki lub jej nowotwór. Jak się jednak okazuje poza mechanicznym zablokowaniem cewki bardzo często mamy do czynienia z niedrożnością czynnościową.

Niedrożność cewki to stan uleczalny, mimo że czasami mogą towarzyszyć mu zagrażające życiu zaburzenia gospodarki wodno-elektrolitowej i kwasowo-zasadowej w związku z rozwijającą się azotemią lub mocznicą.

Ryzyko wystąpienia niedrożności cewki moczowej jest większe u samców (węższa i dłuższa cewka niż u samic), kotów niewychodzących i z nadwagą.

Najczęstsze objawy niedrożności cewki to:

parcie na mocz;

częste wchodzenie do kuwety i trudności w oddaniu moczu;

wokalizacja;

krwiomocz.

Jeżeli zauważysz je u swojego kota bezzwłocznie udaj się do lekarza weterynarii, gdyż niedrożność jest stanem nagłym zagrażającym zdrowiu i życiu pupila.

W diagnostyce niedrożności cewki moczowej oraz jej przyczyny oprócz wywiadu i badania klinicznego konieczne są badania dodatkowe takie jak badania krwi i moczu, usg, rtg, ekg.

Kolejność działań terapeutycznych i ich szybkość zależą od stanu kota, stopnia rozciągnięcia pęcherza moczowego oraz wyników badań dodatkowych. Stabilizacja stanu pacjenta i leczenie skutków niedrożności mają kluczowe znaczenie przed wprowadzeniem pacjenta w znieczulenie ogólne w celu udrożnienia cewki moczowej. Najważniejsze zaburzenia wymagające leczenia to hipowolemia, która polega na zmniejszeniu objętości krążącej krwi oraz hiperkalemia czyli nadmiar potasu w organiźmie. Po stabilizacji pacjenta dokonuje się znieczulenia oraz przywrócenia drożności cewki za pomocą cewnika. Lekarz może podjąć decyzję o uprzednim leczniczym nakłuciu pęcherza moczowego.

Po przywróceniu drożności cewki prowadzona jest intensywna opieka do czasu ustąpienia zaburzeń metabolicznych. Obejmuje ona dbanie o cewnik, jeśli pozostał na dłużej, monitorowanie pacjenta pod kątem diurezy i wtórnego zakażenia dróg moczowych, podawanie płynów, leków przeciwbólowych i zwiotczających bądź przeciwskurczowych.

Bardzo ważnym elementem leczenia i zmniejszenia ryzyka nawrotu jest ograniczenie stresu oraz zwiększenie spożycia wody. Efekt taki można uzyskać przez wydłużenie kontaktu właściciela z kotem, poprawę higieny kuwet oraz zwiększenie ich ilości, przejście na dietę wilgotną oraz zwiększenie dostępności wody, wzbogacenie środowiska (drapaki,zabawki etc.), zastosowanie feromonów.

W przypadku nieodwracalnych zmian w cewce moczowej powodujących jej niedrożność, nawracających zaburzeń w oddawaniu moczu związanym z niedrożnością i nie reagujących na leczenie farmakologiczne, dietetyczne i behawioralne oraz w sytuacjach nagłych lekarz może podjąć decyzję o wykonaniu uretrostomii kroczowej popularnie zwanej wyszyciem cewki moczowej. Mimo,że zabieg obarczony jest dużym ryzykiem powikłań śród- i pooperacyjnych czasami jest to jedyna metoda na utrzymanie długotrwałej, dobrej jakości życia.

do 22.00 musimy zdecydowac.POMOCY!

» Śro kwi 11, 2007 20:09

powtórzę- mój Pędzel ( w podobnym wieku) miał 4 cewnikowania w ciągu kilku miesięcy. Zatykały go głównie nabłonki ktore złuszczały siew dużej ilości. Wg wetki, gdyby po 4-tym cewnikowaniu zatykania miały wrócić, trzeba by otworzyć pęcherz i go przepłukac.Aha, czy po cewnikowaniach miał zostawiany cewnik na kilka dni ? To pozwala narzadom “odpocząć” , podobno. Ale w tej kwestii nie wypowiadam sięna 100%, tak tylko słyszałam i mam wrażenie że u nas istotnie pomogło.edit – widzę w przedmowcy że tam inna teoriaco do karmy – jeśli ma stwierdzone struwity, ja nie polecam RC Urinary. Raczej Trovet ASD lub Hills C/d. Wg mnie i wielu innych osób na forum działają lepiej od RC.Polecam też stosowanie Uroseptu – nie dziala w stanach krytycznych, ale długofalowo. Można kotu podawać dłuższy czas bez obaw. Poleciła mi go nasza wet, guru tarchomińskich kociarzyZ ulotki :Działanie: Związki czynne zawarte w preparacie wykazują właściwości moczopędne, przeciwzapalne i rozkurczające.Wskazania: Preparat stosowany pomocniczo w zakażeniach układu moczowego, w kamicy dróg moczowych, we wszystkich przypadkach chorób przebiegających z zastojem i zaleganiem moczu. Preparat można stosować w leczeniu przez dłuższy okres czasu, również w leczeniu skojarzonym z innymi lekami, wykazującymi działanie moczopędne i rozkurczowe.Kciuki za kocisko!

Wyszycie cewki moczowej u kota – Forum weterynaryjne – Forum dyskusyjne

mazre

Witam,

po wielu próbach, po długim i bezowocnym leczeniu mój 3 letni kot, niestety

został zakwalifikowany do wyszycia cewki.

Proszę o bliższe informacje, szczególnie od osób, które mają kota po wyszyciu,

jak wygląda taki zabieg, jak kot zachowuje się po zabiegu, jakie są możliwe

powikłania? itp?

Czy znacie w W-wie dobrego lekarza, który wykonuje takie zabiegi?

Z góry dziękuje za odpowiedzi.

Pozdrawiam mazre

Odpowiedz Link Zgłoś Obserwuj wątek

Operacje układu moczowego u kotów, Cz.1

Choroby dolnych dróg moczowych (FLUTD) objawiają się:

krwiomoczem,

bolesnym oddawaniem,

częstomoczem.

Chorują głównie zwierzęta młode i w średnim wieku. Etiologia nie jest poznana. Ze względu na objawy kliniczne i obraz histologiczny choroba jest podobna do śródmiąższowego zapalenia pęcherza moczowego u człowieka.

Wymienia się różne przyczyny FLUTD: kamicę pęcherza moczowego, złogi, tzw. czopy, drobnoustroje patogenne, zmiany urazowe, jatrogenne bądź wrodzone. Jeżeli nie występuje żadna z wymienionych przyczyn, mówimy o idiopatycznej postaci FLUTD.

Choroba może przebiegać z niedrożnością cewki moczowej lub bez niedrożności.

Niedrożność obserwuje się głównie u kocurów ze względu na stożkowate zwężenie cewki w kierunku czubka prącia, co powoduje wgrzęźnięcie kryształów fosforanowych lub kamieni, względnie tzw. czopów. Mimo rzadszego obecnie występowania kamieni fosforanowych wskutek stosowania karm komercyjnych, do leczenia zgłaszane są koty z zaburzeniami w oddawaniu moczu wskutek niedrożności cewki moczowej.

Objawy

W zależności od tego, jak długo mocz nie jest oddawany lub jego oddawanie jest niedostateczne, obserwuje się – oprócz bolesnego i częstego oddawania moczu – zaburzenia stanu ogólnego w postaci wzmożonego pragnienia, barku apetytu i apatii. Hiperkaliemia może powodować zaburzenia rytmu serca, takie jak rzadkoskurcze lub migotanie komór do asystolii włącznie, wraz z odpowiednimi zmianami w zapisie EKG. W przypadku utrzymujących się zaburzeń oddawania moczu pęcherz jest silnie wypełniony i twardy, a wyciśnięcie moczu – niemożliwe.

Rozpoznanie

W przypadku długo utrzymujących się niedrożności cewki moczowej dochodzi do:

azotemii,

hiperkaliemii,

kwasicy metabolicznej.

Badanie moczu wykazuje:

wysoki ciężar właściwy,

obniżone pH,

krwiomocz,

białkomocz,

obecność kryształów fosforanowych.

W trakcie badania USG pęcherza można zaobserwować skrzepy krwi oraz kryształy jako struktury echogenne, a także nieregularny zarys powierzchni błony śluzowej i zgrubienie ściany pęcherza moczowego. W obrazie RTG możliwe widoczne są niekiedy kamienie moczowe.

Jeżeli możliwe jest wprowadzenie cewnika do pęcherza, należy wykonać cystografię wstępującą za pomocą powietrza i/lub środka kontrastowego (podwójnie kontrastowanie) oraz uretrografię. Dostarczają one dalszych informacji o zmianach morfologicznych w pęcherzu i cewce moczowej.

Leczenie.

Jeżeli u zwierzęcia występują zaburzenia stanu ogólnego i brak możliwości oddawania moczu, należy koniecznie spróbować wprowadzić cewnik do pęcherza moczowego. Przy zastosowaniu środka miejscowo znieczulającego i poślizgowego (żel z lidokainą) oraz ciągłym przepłukiwaniu sola fizjologiczną jest to na ogół możliwe. W przypadku niepowodzenia trzeba wykonać nakłucie pęcherza moczowego (cystocenteza) w celu jego opróżnienia. Daje to czas na poprawę stanu ogólnego kota przez leczenie płynami. Ponieważ w takich przypadkach ściana pęcherza jest silnie zmieniona zapalnie, nie powinno się stosować igieł o dużej średnicy, gdyż mogą one prowadzić do wyciekania moczu do jamy otrzewnej. Jeżeli nie uda się wprowadzić cewnika, należy podać zwierzę znieczuleniu ogólnemu i ponowić próbę. Tylko wyjątkowo konieczne jest doraźne wykonanie w trybie nagłym uretrostomii.

Koty z hiperkaliemia i kwasicą metaboliczną trzeba leczyć wlewami płynów bez dodatku potasu (płyn fizjologiczny z ewentualnym dodatkiem insuliny krystalicznej dla ułatwienia przechodzenia potasu do wnętrza komórki).

Uretrostomia kroczowa.

Uretrostomii należy unikać ze względu na związane z nią długofalowe powikłania. Jednak w przypadku nieodwracalnych zmian w cewce moczowej powodujących jej niedrożność, zaburzeń w oddawaniu moczu będących skutkiem i niedrożności mimo postępowania dietetycznego i stosowania leków oraz w sytuacjach nagłych konieczne jest wykonanie tego zabiegu.

Krocze wokół odbytu wraz z napletkiem należy wygolić i przygotować do operacji.

Kora układa się w położeniu brzusznym z kończynami miednicznymi zwisającymi poza krawędź stołu operacyjnego. Ogon wygina się łukowato na stronę grzbietową i wywiązuje do grzbietu. Koniec prącia należy uchwycić kleszczykami naczyniowymi, po czym wykonuje się mniej więcej 2-centymetrowe cięcie w linii pośrodkowej, około 0,5 cm poniżej odbytu i prowadzić je do wysokości napletka. Następnie nożyczkami Metzenbauma preparuje się na tępo na długości 1cm ciała jamiste cewki wraz z dogrzbietowo położoną cewką moczową. Napletek wraz z doogonową częścią prącia odcina się nożyczkami do wysokości odpreparowanego ciała jamistego cewki. Krwawienie z ciała jamistego tamuje się kleszczykami naczyniowymi. Kleszczyki służą jednocześnie do utrzymywania pod napięciem ciała jamistego w trakcie dalszego preparowania. Następnie preparuje się ciało jamiste prącia do wysokości mięśni kulszowo-jamistych i przecina struktury łącznotkankowe po stronie dobrzusznej, między ciałem jamistym a kością kulszową. Dalej w kierunku dogłowowym preparuje się palcem ciało jamiste od strony dobrzusznej. Mięśnie kulszowo-jamiste przecina się ostrożnie nożyczkami. Należy przy tym wykonywać cięcie równoległe do przebiegu cewki moczowej, tak aby jej nie uszkodzić. W głębi rany dochodzi niekiedy do krwawienia żylnego, które zazwyczaj znika w krótkim czasie. Dogrzbietowo od cewki moczowej biegnie stosunkowo gruby mięsień wciągacz prącia, który trzeba odpreparować od cewki moczowej w odcinku dalszym. Chroni on przed zbyt głęboką preparacją w kierunku odbytnicy i okrężnicy. Ciało jamiste z cewką należy odpreparować do momentu, w którym możliwe jest jego przemieszczenie daleko doogonowo i widoczny staje się mięsień cewkowy położony tuż nad cewką moczową. W większości wypadków widoczne stają się też położone po obu stronach gruczoły opuszkowo-cewkowe. Następne w linii pośrodkowej rozcina się cewkę moczową dogłowowo od czubka prącia delikatnymi nożyczkami z zaokrąglonymi końcami (ostre końce mogą uszkodzić delikatną błonę śluzową cewki moczowej po stronie dobrzusznej).

Cewkę moczową należy otworzyc tak daleko w kierunku dogłowowym, aby możliwe było łatwe wprowadzenie stosunkowo grubego cewnika. Część mięśnia cewkowego leżącego nad cewką moczową usuwa się drobnymi nożyczkami w bezpośredniej bliskości błony śluzowej cewki moczowej, tak aby dobrze widoczne było wewnętrzne odgraniczenie błony śluzowej w okolicy ujścia cewki moczowej. Ponieważ tkanka około cewkowa przebiega delikatnymi pasmami równolegle do granicy błony śluzowej pasmami równolegle do granicy błony śluzowej cewki moczowej, łatwo o pomyłkę. Błonę śluzową przyszywa się do skóry, w miarę możliwości bez napięć, elastyczną nicią wchłanianą grubości 5-0 do 6-0. Wcześniej należy usunąć nadmiar skóry po obu stronach. Jeżeli górna część otworu jest już przyszyta do skóry, trzeba przyszyć do skóry szwem ciągłym pozostałą część błony śluzowej.

Zabieg kończy wprowadzenie do pęcherza moczowego cewnika umożliwiającego jego płukanie i umocowanie go przylepcami bocznie od odbytu. Cewnik pozostawia się na 1-2 dni. Zaleca się podawanie antybiotyku przez 2 do 3 tygodni ze względu na możliwe zapalenia pęcherza moczowego.

Przecięcie pęcherza moczowego (cystotomia).

W celu usunięcia kamieni moczowych konieczny jest zabieg cystotomii.

Wykonuje się laparotomię w linii białej tuż przed spojeniem łonowym, po uprzednim wprowadzeniu cewnika do cewki moczowej. Jeżeli zastosuje się cienki cewnik, jest to z reguły możliwe także u osobników żeńskich.

W przypadku gdy po otwarciu jamy brzusznej pęcherz jest jeszcze wypełniony moczem, należy usunąć mocz za pomocą igły, wokół której zakłada się szew kapciuchowy (z cienkiej wchłanianej nici grubości 4-0). Pęcherz wyłania się z jamy brzusznej i otwiera po stronie grzbietowej od bieguna narządu tak szeroko, aby możliwe było wprowadzenie małego palca do wnętrza pęcherza.

Następnie przystępuje się do wypłukiwania kamieni moczowych za pomocą cewnika. Cięcie pęcherza zamyka się szwem ciągłym Schmiedena i pojedynczymi szwami obejmującymi błonę surowiczą i mięśniową. Stosuje się nici monofilne, wchłanialne. Następie przykrywa się szew siecią i reponuje pęcherz do jamy brzusznej. Ścianę jamy brzusznej zamyka się w sposób rutynowy.

Powikłania.

Powikłania w postaci krwawienia z linii cięcia, rozejścia się szwów czy wydostawania się moczu do jamy otrzewnej bezpośredni po operacji są bardzo rzadkie. Rozległe krwawienia występują głównie u zwierząt z silna mocznicą i zanikają zazwyczaj w ciągu 1-2 dni.

Zwężenia w miejscu ujścia cewki obserwowane w późnym okresie pooperacyjnym mogą być następstwem błędów w preparowaniu tkanek i ich szycia. Częstymi błędami są niewystarczające odpreparowanie prącia i rozcięcie cewki moczowej sięgające zbyt płytko w kierunku dogłowowym. Powoduje to zbliżenie błony śluzowej cewki moczowej do skóry zbyt daleko doogonowo, w okolicy gdzie cewka moczowa jest jeszcze stosunkowo wąska. Inną przyczyną może być nieobjęcie przez szew wewnętrznej części błony śluzowej cewki moczowej. Szczególnie w przypadku zmienionej zapalnie błony śluzowej problematyczne jest niekiedy unikać stosowania jako materiału do szycia polidiaksanonu, ponieważ nawet cienkie nici twardnieją pod wpływem powietrza i drażnią ranę. Powoduje to lizanie jej przez kota i prowadzi do zmian zapalnych, których przy tak małym otworze należy unikać. Silne zapalenia błony śluzowej cewki aż do martwicy włącznie również mogą być przyczyną zwężeń w okresie późniejszym.

Groźne są też wstępujące zakażenia bakteryjne, mogące prowadzić do bolesnego oddawania moczu i krwiomoczu. Częstość ich występowania szacuje się na 25-30%. Czynnikami predysponującymi do namnażania się bakterii są:

skrócenie cewki moczowej,

utrata odporności miejscowej,

powiększona średnica otworu cewki moczowej.

Zakażenia bakteryjne należy zwalczać za pomocą antybiotyku. Działanie leków wzmaga odpowiednie postępowanie dietetyczne.

Jeżeli uretrotomia kroczowa jest niemożliwa, należy rozważyć możliwość wykonania uretrostomii dogłowowo od kości łonowej. W przypadku tzw. uretrostomii przesłonowej po wykonaniu laparotomii odcina się cewkę moczową dogłowowo od gruczołu krokowego i wyprowadza na zewnątrz przez powłoki brzuszne. Błonę śluzową cewki moczowej zszywa się ze skórą. Operację tę wykonuje się tylko w koniecznych przypadkach ze względu na powikłania w postaci przewlekłego zapalenia skóry.

CDN.

Zgodnie z ustawą z 4 lutego 1994 o prawie autorskim i prawach pokrewnych (Dz. U. 94 Nr 24 poz. 83, sprost.: Dz. U. 94 Nr 43 poz. 170) oraz zmianami z dnia 9.05.2007 r. (Dz. U. Nr 99, poz. 662) za naruszenie praw własności poprzez kopiowanie, powielanie i rozpowszechnianie przedstawionych na stronach Veterynaria.pl, Vetforum.pl, Sklep.Veterynaria.pl treści bez zgody właściciela grozi grzywna oraz kara pozbawienia wolności od 6 m-cy do lat 5 (art. 115.1).

Kamienie struwitowe u psów i kotów – znaczenie oraz dietoterapia

Struwity u psów i kotów czyli diagnoza i dietoterapia a fosforany amonowo-magnezowe

Tworzenie się kryształków w moczu jest spowodowane zaburzeniem pracy dróg moczowych, w którego rezultacie odkłada się osad utworzony z drobnych mineralizacji. Popularnie, zjawisko to jest nazywane piaskiem, gdyż ma on tendencję do łączenia się ze sobą w większe cząstki – kamienie. Zarówno piasek, jak i kamienie drażnią ściany dróg moczowych, wywołując stany zapalne i bolesność.

Najczęściej występującymi kryształami są struwity czyli trójfosforany amonowo-magnezowe. Tworzą się gdy pH moczu jest zasadowe czyli jest zbyt wysokie. Prawidłowym odczynem psiego moczu jest pH kwaśne w granicach 5,5–6,5, a kociego 6-6,5. Takie pH w naturalny sposób przeciwdziała powstawaniu i odkładaniu się struwitów.

U kotów, w przeciwieństwie do psów, struwitowe kamienie moczowe powstają zwykle w sterylnym moczu i nie są związane z bakteriami wytwarzającymi ureazę.

Jednym z czynników przyczyniających się do powstawania struwitów u kotów jest okres niesprzyjającej pogody, podczas którego koty chętniej pozostają w domu przez dłuższy czas. Brak aktywności fizycznej oraz karmienie kota suchą karmą o niskiej wilgotności (8-12%) będzie przyczyniało się do alkalizacji moczu, a tym samym do rozwoju czy namnażania się struwitów.

Objawy struwitów u psów i kotów

Głównymi objawami są:

Czasami obecność kryształków nie powoduje jeszcze żadnych objawów lub nie są one na tyle wyrażone aby powodować niepokój u właścicieli. W związku z tym nawet u zdrowych pupili należy profilaktycznie badać mocz co 6-12 miesięcy. Nie jest to drogie badanie, a u większości zwierzaków mocz jest dość łatwy do złapania.

Diagnoza kamicy struwitowej u psów i kotów

Aby zdiagnozować kamicę struwitową należy zbadać mocz. W przypadku kryształów preferowaną metodą jest pobieranie moczu podczas mikcji, ponieważ wtedy jest największa szansa, że kryształki będą obecne.

Ze względu na to, że struwity często powiązane są z zapaleniem pęcherza warto jednak pobrać mocz sterylnie czyli poprzez cystocentezę (nakłucie powłok brzusznych, używamy bardzo cienkiej igły i pobieramy mocz prosto z pęcherza, procedura nie wymaga sedacji) lub cewnikowanie (samców psów), tak aby można było dodatkowo wysłać mocz na posiew.

W dzisiejszych czasach dzięki nowoczesnej aparaturze w większości laboratoriów wystarczy 1,5ml moczu (to bardzo mało). Po pobraniu mocz należy przechowywać w lodówce i jak najszybciej oddać do badania. Wydłużenie czasu przechowywania może spowodować zmiany w pH moczu, namnożenia bakterii, rozpuszczenie lub powstanie kryształów, deformacja i rozpad komórek. U psów jeśli nie uda się pobrać moczu bezpośrednio do pudełeczka podczas mikcji można wykorzystać łyżkę wazową lub woreczek do pobierania moczu u niemowlaków. U kotów można wykorzystać pustą, czysta kuwetę lub specjalny nieabsorbujący żwirek.

Ważne aby mocz jak najszybciej włożyć do lodówki i oddać w przychodni weterynaryjnej do badania. Zbyt długie przechowywanie próbki moczu może znacznie zaburzyć wynik.

Leczenie kamicy struwitowej psów i kotów

Trójfosforany amonowo-magnezowe rozpuszczają się przy odpowiedniej terapii. Dieta powinna być tak skomponowana, aby zakwaszała i rozrzedzała mocz. Należy pilnować alby pupil dużo pił, można osiągnąć to dolewając wody do jedzenia, stawiając większą ilość misek w różnych miejscach oraz częściej wymieniać wodę (część zwierzaków lubi lodowatą wodę). U kotów dobrze sprawdzają się specjalne fontanny.

Problem pojawia się wtedy, gdy kamień nie jest jednolity, czyli nie jest stworzony z tego samego rodzaju kryształów, wtedy należy usunąć go operacyjnie z koniecznością oddania materiału do badania.

Struwity przy zapaleniu pęcherza małych zwierząt

Kamica struwitowa często powiązana jest z bakteryjnym zakażeniem dróg moczowych. Bakterie ureazo dodatnie powodują wzrost pH moczu. Pierwotne zapalenie pęcherza u psów i kotów sprzyja pojawianiu się kryształków będących wtórnym skutkiem fosforanów. W rewersie najpierw pojawiają się kryształki, potęgując wzrost pH moczu, drażniąc ścianę pęcherza, wywołując tym samym zapalenie pęcherza u psów i kotów.

Przy podejrzeniu zapalenia pęcherza należy wykonać badanie bakteriologiczne moczu. Mocz najlepiej aby był pobrany w sposób jałowy, czyli poprzez cewnikowanie lub cystocentezę.

Po wprowadzeniu odpowiedniej, celowanej antybiotykoterapii przez długi okres czasu bo przynajmniej 3 tygodnie, preparatów zakwaszających mocz i odpowiedniej diety, kryształy, a często nawet kamienie udaje się rozpuścić. Aby ułatwić pozbywanie się kryształków należy także pilnować aby zwierzak dużo pił, gdyż częstsze oddawanie moczu może spowodować szybsze wypłukanie kryształów.

Zapalenie bakteryjne u psów i kotów

Predyspozycje do zapaleń pęcherza mają w szczególności zwierzaki z cukrzycą oraz z problemami z trzymywaniem moczu. Jeśli w pęcherzu są obecne bakterie to zakwaszanie moczu nie będzie przynosiło spodziewanych efektów albo co gorsza będzie maskowało problem na kilka tygodni czy miesięcy, po tym czasie objawy będą powracały.

Czynniki związanie z występowaniem kamieni w układzie moczowym u psów i kotów

Do głównych czynników zaliczmy:

Dodatkowymi czynnikiem ryzyka są:

a) rodzaj spożywanej karmy,

b) wiek psa lub kota,

c) tryb życia – mało aktywny,

d) wymienione wyżej zakażenia bakteryjne pęcherza moczowego.

Co więcej, zakażenia wywołane przez bakterie produkujące ureazę (Staphyloccocus spp., Proteus spp.) bez wątpienia przyczyniają się do wytrącania m. in. fosforanu amonowo-magnezowego lub moczanu amonu poprzez wzrost pH moczu tj. alkalizację.

Jak karmić psa i kota z problemami układu moczowego

Prawidłowo zbilansowana dieta, dobrana indywidualnie pod psiego lub kociego pacjenta powinna spełniać kilka założeń. Warto pamiętać, że najbardziej zagrożonymi rasami są małe psiaki np. Bichon Frise, Sznaucer miniaturowy, Shih Tzu, Lhasa Apso czy Miniaturowy Pudel.

Profilaktyka jak również leczenie żywieniowe wciąż owiane jest wieloma wątpliwościami, dlatego naukowcy z tak wielkim zainteresowaniem debatują nad dietoterapią tj. zależnością między spożyciem składników odżywczych a wysyceniem moczu i przypuszczalną litogennością.

Profilaktyka dietetyczna w przypadku niektórych typów urolitów będzie różniła się między sobą. O ile rolę pierwszoplanową będzie odgrywała w odniesieniu do jałowych stuwitów, tak w przypadku stuwitów wywołanych infekcją będzie ona mniej ważna. W celu rozróżnienia należy wykonać posiew bakterii tlenowych w moczu lub posiew moczu. Sterylnym struwitom, które najczęściej występują u kotów, najlepiej zapobiegać karmiąc leczniczą karmą podtrzymującą o niskiej zawartości magnezu i fosforu, które zakwaszają mocz.

W przypadku wszystkich rodzajów minerałów (z wyjątkiem struwitów wywoływanych infekcjami), karmienie dietami o wysokiej zawartości wilgoci jest jednym z fundamentów strategii zapobiegania kamicy moczowej.

Zaleca się spożywanie pokarmów o wysokiej wilgotności (> 75% wody). Alternatywnie, możemy podawać suchą karmę jedynie nasączoną letnią wodą, ponieważ suche krokiety nie sprzyjają rozcieńczaniu moczu. Zalewając karmę suchą podnosimy jej wilgotność z 10% do 80% co jest korzystnym zabiegiem z punktu widzenia usuwania kamieni struwitowych. Należy dążyć do uzyskania ciężaru właściwego moczu ≤1.020 u psów i <1.030 u kotów, co wyjaśnia zwiększenie podaży wody w diecie psów i kotów, ograniczenie zawartości fosforu i magnezu oraz umiarkowane zakwaszenie moczu. Większość diet komercyjnych przeznaczonych dla zwierząt domowych formułowane są właśnie wedle tych wytycznych. Nie zaleca się podawania suchej karmy o wysokiej zawartości sodu jako substytutu żywności o wysokiej zawartości wilgoci. Zakwaszanie moczu psów i kotów Odczyn moczu znacząco wpływa na rozpuszczalność cystolitów struwitowych, a zakwaszenie moczu jest głównym czynnikiem ich medycznego rozpuszczania. W jednym z badań oceniano skuteczność diety rozpuszczającej u psów z przypuszczalną kamicą struwitową wywołaną infekcją. U kotów wysoki poziom fosforu i magnezu w diecie zwiększał ryzyko kamicy struwitowej, a karmienie dietą o obniżonej zawartości tych minerałów może być ważniejsze niż dalsze zakwaszanie, jeśli pH moczu jest już <7,0. Co więcej, rozcieńczanie moczu u psów czy kotów z każdym typem kamicy moczowej jest standardem w leczeniu zaburzenia. Pozyskiwanie amonu oraz fosforu z diety pochodzi głównie z białka, a dokładnie jego przemian. Wynika z tego, że dieta w przypadku rozpuszczania kamieni struwitowych powinna być z ograniczoną ilością białka, magnezu i fosforu, które predysponują do alkalizowania moczu u psów i kotów. Czas jaki jest potrzebny na rozpuszczenie złogów struwitowych to między 8 a 10 tygodni. Ważne jest aby w tym czasie nie stosować dodatkowe suplementacji witaminą D oraz wapniem. Nadmierna masa ciała a powstawanie struwity u psów i kotów Jednym z kluczowych elementów predysponujących do rozwoju niedrożności cewki moczowej oraz powstawaniu kamieni jest nadmierna masa ciała zwierząt. Zwiększony poziom BCS wiąże się z nadmiarem podawanego jedzenia, co w konsekwencji prowadzi do zwiększonej podaży witamin i minerałów oraz ich wydalania. Ile posiłków w ciągu dnia powinien jeść pies i kot w kamicy struwitowej? Podawanie psom i kotom małych, częstszych posiłków w ciągu dnia w odróżnieniu od 1 lub 2 obfitych osłabiają poposiłkowy przypływ alkaliczny i są z nim związane bardziej kwaśne wytwarzanie moczu oraz mniejsza krystalizacja struwitów. Błonnik w diecie psów i kotów a struwity U zwierząt domowych, w większej mierze u psów, w celu rozpuszczania kamieni stuwitowych zaleca się dietę o ograniczonej ilości włókna pokarmowego w diecie. Niskie jego stężenie będzie minimalizowało wchłanianie zwrotne wody w jelitach, przy jednoczesnym zachowaniu wysokiego poziomu strawności karmy. Alternatywne substancje roślinne a kamienie stuwitowe u psów i kotów Kurkumina dla psa W 2012 roku został opisany wpływ kurkuminy na kryształy struwitu wywołane przez Proteus mirabilis. Wyniki ujawniły, że obecność w diecie kurkuminy wydłuża czas indukcji kryształów i zmniejsza wydajność wzrostu struwitu w porównaniu z brakiem kurkuminy, a sam dodatek nie wpływa zmianę morfologii samego kryształu. Kwasy fenolowe w diecie psów i kotów Kolejną grupą związków hamujących krystalizację są substancje fenolowe. Wpływ substancji fenolowych przebadanych tj. galusan epigallokatechiny , resweratrol , pelargonidyna czy kwasy wanilinowe w stężeniach 250–1000 μg / ml skutecznie wpłynęły na hamowanie aktywność bakterii oraz ograniczały krystalizację ureazy. Wodny ekstrakt z chwastu lukrecji Wodny ekstrakt chwastu lukracji (Scoparia dulcis) zbadano pod kątem zahamowania wzrostu kryształów struwitu. W badaniach zaobserwowano, że wodny ekstrakt Scoparia dulcis skutecznie hamował rozrost kryształów, a nawet sprzyjał ich rozpuszczaniu. Znaczenie kwasu arachidonowego (AA) w diecie kotów Kwas arachidonowy (AA) to niezbędny kwas tłuszczowy (n-6) u kotów. Jest prekursorem syntezy prostaglandyn, natomiast prostaglandyny są niezbędne do utrzymania rozszerzenia naczyń krwionośnych i równowagi wodno-sodowej w nerkach. Do rodziny n-3 zalicza się 6 kwas α-linolenowy, EPA i DHA. Do rodziny n-6 należą kwasy linolowy, γ-linolenowy i arachidonowy. Kwas linolowy i α-linolenowy muszą być dostarczane w diecie, gdyż organizm nie potrafi ich syntetyzować. Źródła kwasu arachidonowego: a) smalec wieprzowy, b) wątróbka wieprzowa, c) jaja, d) tuńczyk, e) wątróbka, e) mięso z kurczaka i indyka. W diecie nie powinno zabraknąć także olejów roślinnych: lnianego, rzepakowego i wiesiołka, a w mniejszym stopniu słonecznikowego i kukurydzianego. Podsumowanie czyli główne zalecenia rozpuszczania kamieni struwitowych oraz zapobiegania ich ponownemu tworzeniu Znacznie częściej istnieje przewaga związków zakwaszających nad alkalizującymi. Na równowagę kwasowo-zasadową wpływa odpowiedni dobór produktów w żywieniu. Produkty bogate w sód, potas, wapń, magnez działają alkalizująco, natomiast fosfor, chlor, siarka wykazują właściwości zakwaszające. Tekst powstał przy współpracy ze specjalistą żywienia zwierząt Joanną Wajs.

Choroba dolnych dróg moczowych u kotów (FLUTD- Feline lower urinary tract disease)

Strona główna > Zwierzoblog > Choroba dolnych dróg moczowych u kotów (FLUTD- Feline lower urinary tract disease)

Choroba dolnych dróg moczowych u kotów (FLUTD- Feline lower urinary tract disease)

Choroba dolnych dróg moczowych u kotów (FLUTD) to ogólne określenie zespołu objawów i zaburzeń ze strony pęcherza moczowego lub dróg wyprowadzających mocz. W wyniku działania różnych czynników dochodzi do rozwoju stanu zapalnego w obrębie układu moczowego, co klinicznie objawia się utrudnionym, bolesnym oddawaniem moczu. W przebiegu FLUTD objawy są bardzo podobne niezależnie od przyczyny, mogą jednak przebiegać z różnym nasileniem. Poza bolesnością obserwujemy także:

Zwiększoną częstotliwość oddawania moczu

Krwiomocz, czyli obecność krwi w moczu

Nadmierne wylizywanie krocza, brzucha, wewnętrznej powierzchni ud

Oddawanie moczu poza kuwetą

Zmianę zachowania

Objawy ogólnie takie jak posmutnienie, apatia, zmniejszony apetyt

Przyczyny

Idiopatyczne (śródmiąższowe) zapalenie pęcherza moczowego (FIC)

To najczęstsza przyczyna chorób dolnych dróg moczowych u kotów w wieku poniżej 10 roku życia. W tej grupie wiekowej odpowiada za 60-70% przypadków utrudnionego oddawania moczu. Nie ma specyficznych testów ani badań służących do diagnostyki FIC, dlatego rozpoznanie stawiane jest po wykluczeniu innych możliwych chorób. Uważa się, że jednym z głównych czynników prowadzących do rozwoju idiopatycznego zapalenia pęcherza jest stres. Nadmierny stres może wynikać z warunków życia i utrzymania, ale także pojawiać się w wyniku innych chorób ogólnych. Typowy kot cierpiący na FIC ma najczęściej od 2 do 6 lat, jest otyły, prowadzi leniwy, mało aktywny tryb życia oraz spożywa suchą karmę. FIC zdaje się częściej dotykać także kastrowane kocury i koty żyjące w stadzie. Dokładne przyczyny i mechanizm powstawania śródmiąższowego zapalenia pęcherza nie zostały dobrze poznane, w związku z czym trudno podjąć skuteczne działania profilaktyczne. Wszystko wskazuje na to, że jest to choroba przewlekła, a głównym celem leczenia jest złagodzenie objawów w momencie zaostrzenia i zwiększenie odstępu pomiędzy kolejnymi epizodami.

Kamica moczowa

U kotów stanowi drugą pod względem częstości występowania przyczynę chorób dolnych dróg moczowych. W przebiegu kamicy dochodzi do powstawania złogów w nerkach, pęcherzu moczowym lub cewce moczowej. Obecność kamieni może powodować rozwój stanu zapalnego błony śluzowej lub prowadzić do niedrożności cewki moczowej. Kamica moczowa to ogólny termin opisujący przyczyny i skutki pojawiania się złogów w układzie moczowym. Na jej rozwój wpływa wiele czynników, między innymi wiek, płeć, rasa, rodzaj przyjmowanego pokarmu, ilość wypijanej wody oraz inne choroby i zaburzenia metaboliczne. Należy podkreślić, że często spotykane w moczu kryształy, nie są tym samym co kamienie. Sama obecność kryształów w moczu nie jest wskazaniem do leczenia, zwłaszcza gdy kotu nie towarzyszą żadne niepokojące objawy. Krystaluria nie musi świadczyć o obecności kamieni w pęcherzu moczowym, ale duża ilość kryształów wytrącających się w moczu może predysponować do formowania się większych złogów.

Infekcje bakteryjne

U młodych, zdrowych kotów infekcje bakteryjne rzadko są przyczyną choroby dolnych dróg moczowych. Szacuje się, że w tej grupie pacjentów odpowiadają jedynie za 2 % przypadków. W układzie moczowym istnieje szereg naturalnych mechanizmów obronnych, które skutecznie zabezpieczają przed namnażaniem się bakterii. Jednym z głównych jest produkcja zagęszczonego, stężonego moczu o odpowiednim pH, który tworzy niekorzystne warunki do rozwoju drobnoustrojów. Predyspozycja starszych kotów do rozwoju infekcji bakteryjnych wynika miedzy innymi z tego, że ich nerki tracą stopniowo zdolność do zagęszczania moczu. Rozcieńczony mocz pozbawiony jest swoich antybakteryjnych właściwości i sprzyja rozwojowi bakterii. Ponadto koty w starszym wieku częściej cierpią na choroby przewlekłe (np. cukrzycę, nadczynność tarczycy), w przebiegu których wzrasta skłonność do infekcji.

Inne przyczyny choroby dolnych dróg moczowych obejmują m.in. nowotwory, zakażenia pasożytnicze lub grzybicze oraz wady anatomiczne.

Diagnostyka

Każdy kot trafiający do lekarza weterynarii z powodu problemów z oddawaniem moczu powinien zostać poddany dokładnemu badaniu klinicznemu. W trakcie badania fizykalnego dokonuje się pierwszej oceny pęcherza moczowego i jego okolicy. Bolesny, duży pęcherz moczowy może wskazywać na niedrożność cewki moczowej i wymaga podjęcia natychmiastowych działań. Próżny pęcherz o pogrubiałej, twardej ściennie będzie sugerował raczej problem przewlekły. Poza tym ważna jest ogólna ocena stanu zdrowia i utrzymania kota. Badanie kliniczne zawsze poprzedzone jest rozmową z Opiekunem. W trakcie wywiadu zbierane są szczegółowe informacje, które mają za zadanie przybliżenie nas do poznania możliwych przyczyn problemu. Kolejnym krokiem jest wykonanie badań laboratoryjnych próbek moczu i krwi. Próbkę moczu ocenia się pod kątem ogólnych właściwości, takich jak ciężar właściwy, barwa, przejrzystość oraz ocena osadu. Badanie przesiewowe krwi zalecane jest w szczególności u pacjentów z nawracającymi problemami ze strony pęcherza moczowego lub starszych kotów, u których chcemy wykluczyć inne problemy zdrowotne. U wszystkich kotów powinno zostać wykonane badanie obrazowe (USG lub RTG), miedzy innymi w celu wykrycia obecności złogów lub innych nieprawidłowości w układzie moczowym.

Leczenie

Skuteczność leczenia zależy przede wszystkim od postawienia prawidłowej diagnozy. U wszystkich kotów z chorobą dolnych dróg moczowych, niezależnie od przyczyny, bardzo ważne jest zwiększenie spożycia wody. Koty powinny mieć zapewniony do niej stały dostęp. Jeżeli ilość wypijanych płynów jest zbyt mała, można dodatkowo zachęcić je wprowadzając miski fontanny lub próbować dosmaczać wodę, na przykład niewielką ilością bulionu. Dobrym rozwiązaniem jest karmienie mokrą karmą, do której dodatkowo można przemycić niewielką ilość wody.

Szczegółowe postępowanie lecznicze zależy od przyczyny dolegliwości. W przypadku infekcji bakteryjnej konieczne jest wprowadzenie odpowiedniego antybiotyku. Wybór antybiotyku zawsze powinien być poprzedzony badaniem mikrobiologicznym moczu z antybiogramem. Długość antybiotykoterapii, w zależności od przypadku, wynosi od 2 do nawet 8 tygodni. Przed odstawieniem antybiotyku konieczne jest wykonanie kontrolnego badania moczu.

W przypadku obecności kamieni w drogach moczowych najczęściej konieczne jest ich chirurgiczne usunięcie. Można podjąć próbę rozpuszczenia złogów, w tym celu stosuje się m.in. suplementy modyfikujące pH moczu. W przypadku kamicy zawsze należy zadbać o odpowiednią ilość przyjmowanej wody. Pozwoli to zmniejszyć ryzyko nawrotów w przyszłości.

Dużo większym wyzwaniem terapeutycznym jest postępowanie w przypadku idiopatycznego zapalenia pęcherza. Leczenie farmakologiczne może przynieść pewną korzyść, głównie w celu złagodzenia objawów w momencie zaostrzenia choroby. Najważniejszą rolą w długoterminowym postępowaniu odgrywa modyfikacja środowiska i diety. Ważne jest zidentyfikowanie możliwych źródeł stresu i próba wyeliminowania ich z otoczenia kota. Powinniśmy zapewnić kotu odpowiednie środowisko, w którym będzie miał możliwość wyrażania swoich naturalnych instynktów. Niestety duża cześć kotów żyjących w domach spędza czas głównie na jedzeniu i spaniu, co wbrew pozorom, szybko staje się źródłem frustracji. Bardzo często przyczyną stresu są konflikty w stadzie. Nie zawsze jest to łatwe do zaobserwowania, dlatego w każdym przypadku należy przyjrzeć się relacjom kotów żyjących razem.

Zapobieganie

Choroby dolnych dróg moczowych u kotów to jedna z najczęstszych przyczyn konsultacji lekarskich.

Chociaż nie zawsze możemy zapobiegać ich rozwojowi to podjęcie właściwych kroków pomoże nam zminimalizować ryzyko zachorowania. Odpowiednia podaż wody, urozmaicanie środowiska oraz dbanie o czystość kuwety to podstawowe warunki, które powinny być spełnione.

W profilaktyce chorób dróg moczowych bardzo ważną rolę odgrywają także regularne wizyty u lekarza weterynarii oraz okresowe badania krwi i moczu.

Kot po wyszyciu cewki

Witam, mój kot niedawno, bo w ostatnim tyg. Ubiegłego miesiąca przeszedł operację wyszycia cewki moczowej. Kot był poddany temu zabiegowi, ponieważ kilkukrotne cewnikowania nie odniosły skutku. Zdiagnozowano przewlekłe zapalenie pęcherza. Teraz kot sika do kuwety często i jakby kropelkami. Kot bardzo mało sika, ale za to często. Czy to normalne? Ma kamienie w pęcherzu moczowym, czy to jest przyczyną? Może przyczyną jest źle wykonana operacja cewki moczowej? Lekarz weterynarii zalecił podawanie karmy royal canin urinary s/o, lecz kot w ogóle nie chce tej karmy jeść. Początkowo dałam mu tylko tą karmę do miski, ale kot przez tydzień nic nie jadł, nie chciał nawet tknąć tej karmy. Później mieszałam mu tą karmę z mokrą karmą z puszki whiskas, tak robię do teraz. Jednak nie widzę, żeby karmy urinary ubywało. Kot “wyjada” mokrą karmę. Jak go przekonać do jedzenia tej urinary? Gdy nie będzie jej jadł to za kilka tygodni atak choroby się powtórzy i prawdopodobnie będę musiała kocura uśpić.

Czesław

Czesław | jedenastoletni kastrowany kocur rasy europejskiej długowłosej | kamica układu moczowego

Czesław trafił na konsultację do przychodni SpecVet w październiku 2016 roku. Z wywiadu wynikało, że kot od stycznia ma nawracające problemy z oddawaniem moczu. Kilka dni przed wizytą Czesław zaczął oddawać mocz w sposób kropelkowy z domieszką krwi. W związku z tym został on zawieziony do kliniki całodobowej. W badaniu klinicznym wyczuwalny był mocno wypełniony pęcherz moczowy. U Czesława doszło do niedrożności cewki moczowej, która spowodowała pojawienie się zanerkowej azotemii. W badaniu biochemicznym krwi kreatynina wynosiła 11,7 mg/dl, a mocznik 363 mg/dl. Próba zacewnikowania kota i przepchnięcia złogów do pęcherza moczowego zakończyła się niepowodzeniem. W wyniku przepełnienia pęcherza moczowego bądź prób manualnego opróżnienia pęcherza doszło do perforacji. Podjęto decyzję o natychmiastowym zabiegu chirurgicznym. Na terenie jamy brzusznej znajdował się mocz. Chirurdzy dokładnie ją przepłukali i umieścili na kilka dni w jamie otrzewnej dren. Wykonano jednocześnie cystotomię i usunięto złogi mineralne ze światła cewki oraz z pęcherza moczowego. Zawsze po usunięciu kamieni z dróg moczowych, należy poddać je analizie laboratoryjnej, aby poznać ich dokładny skład. Wszyto również na kilka dni cewnik oraz zaproponowano przeprowadzenie zabiegu uretrostomii kroczowej (zabieg wyszycia cewki moczowej). Analiza osadu moczu Czesława wykazała obecność fosforanów amonowo-magnezowych (struwitów), bez cech zakażenia.

Na powstawanie kamieni na terenie układu moczowego ma wpływ wiele czynników. Niestety nie wszystkie są do tej pory poznane. Za czynniki predysponujące możemy obecnie uznać: rasę, płeć, wiek, zaburzenia metabolizmu, dietę, pH moczu, gospodarkę wodną organizmu, wady anatomiczne i czynnościowe układu moczowego oraz jego zakażenia. Gdy mocz jest nadmiernie wysycony rozpuszczonymi w nim solami, dochodzi do ich wytrącania i tworzenia się kryształów. Te z kolei mogą zbijać się w większe grupy tworząc kamienie.

Małe kamienie moczowe, znajdujące się w pęcherzu moczowym podczas oddawania moczu, mogą przemieścić się do cewki moczowej i zatkać jej światło.

Objawy, które temu towarzyszą to:

wielokrotne wchodzenie do kuwety i nieefektywne próby oddania moczu,

wokalizacja podczas prób oddawania moczu,

kropelkowe oddawanie moczu, często z domieszką krwi,

kropelkowe oddawanie moczu poza kuwetą,

powiększony obrys brzucha,

bolesność jamy brzusznej, unikanie dotyku,

intensywne wylizywanie brzucha i okolicy prącia,

brak łaknienia, wymioty,

apatia,

przyspieszony oddech.

Pełna niedrożność cewki może doprowadzić do ostrego uszkodzenia miąższu nerek i pojawienia się mocznicy. Mocznica jest zespołem objawów klinicznych wywołanych azotemią, czyli podwyższoną ilością azotowych produktów metabolizmu białek, takich jak np. mocznik i kreatynina. Objawy kliniczne mocznicy to m.in.: wymioty, brak łaknienia, nadżerki w jamie ustnej, obrzęk płuc, zakrzepica, anemia. Jednocześnie może dojść do zagrażającej życiu hiperkaliemii i kwasicy metabolicznej.

Pamiętajmy, że mocznica to nie choroba i nie może stanowić diagnozy.

Pojawienie się objawów niedrożności cewki powinno zakończyć się natychmiastową wizytą u lekarza weterynarii. Brak interwencji może doprowadzić do śmierci zwierzęcia.

Czesław został przyniesiony na konsultację do przychodni SpecVet w celu ustalenia czy zabieg wyszycia cewki moczowej jest już w tym momencie niezbędny. Jest to chirurgiczna metoda postępowania, mająca na celu zapobiec nawrotom niedrożności cewki moczowej. W dużym uproszczeniu jej celem jest skrócenie cewki moczowej kocura oraz poszerzenie końcowego jej odcinka. Prawidłowo wykonana uretrostomia kroczowa nie wyklucza ponownej niedrożności, natomiast zdarza się ona rzadko.

Kot podczas pierwszej wizyty w przychodni SpecVet był prawidłowo nawodniony, a rana po zabiegu goiła się ładnie. Podczas omacywania pęcherza moczowego kot wyraźnie manifestował objawy bólowe. W badaniu USG zobrazowano pęcherz moczowy o mocno pogrubiałej ścianie, prawdopodobnie w wyniku drażniącego wpływu złogów mineralnych oraz obecnego od kilku dni cewnika. Obraz nerek ujawnił mierne zatarcie struktury ich miąższu, mogące być konsekwencją wcześniejszego zastoju moczu. Badanie RTG nie wykazało obecności cieniujących złogów na terenie układu moczowego.

Ze względu na podwyższone parametry nerkowe zalecono kroplówki podskórne oraz leki ułatwiające oddawanie moczu i przyspieszające regenerację pęcherza moczowego. Wdrożono również preparaty zakwaszające mocz, w celu zapobieżenia powstawania kryształów struwitowych. Cewnik, który był wszyty po zabiegu, został usunięty. U kota do tej pory nie stosowano terapii prewencyjnej, dlatego też podjęto decyzję o wstrzymaniu się od wyszycia cewki moczowej. Dopiero jeśli leczenie zachowawcze okaże się nieefektywne, rozwiązanie to zostanie ponownie rozważone.

Zapobieganie jałowej kamicy struwitowej polega na (zawsze zgodnie z zaleceniami lekarza):

stosowaniu diety zakwaszającej mocz o zmniejszonej zawartości fosforu i magnezu (karmy mokre wykazują większą skuteczność),

pobieraniu dużej ilości wody,

stosowaniu preparatów zakwaszających mocz (pasta, kapsułki, tabletki),

podawaniu kotu małych posiłków, a o zwiększonej częstotliwości.

Należy pamiętać, że długotrwałe stosowanie karm lub preparatów zakwaszających mocz może powodować:

kwasicę metaboliczną,

podwyższone stężenie wapnia w moczu, co może sprzyjać wytrącaniu się nierozpuszczalnych kryształów szczawianowo-wapniowych,

hipokaliemię (obniżone stężenie potasu we krwi),

demineralizację kości oraz zmiany zwyrodnieniowe stawów.

Czesław z każdym dniem terapii czuł się coraz lepiej. Wartości wskaźników nerkowych obniżały się, by po dwóch tygodniach leczenia wspomaganego specjalistyczną dietą mogły wrócić do wartości prawidłowych.

키워드에 대한 정보 wyszycie cewki moczowej u kota

다음은 Bing에서 wyszycie cewki moczowej u kota 주제에 대한 검색 결과입니다. 필요한 경우 더 읽을 수 있습니다.

See also  Stm32 Rtc Calendar Example | Hummingbird Arm Lesson 04: Stm32 Rtc Calendar 답을 믿으세요
See also  Shell Helix Ultra Diesel 5W40 Forum | Cảm Nhận Shell Helix Ultra Trên Xe Ga - Ngon, Bổ, Đáng Tiền Không 40 개의 정답

See also  소드 아트 온라인 2 기 5 화 자막 | 혼모노인걸 들켜버린 키리토.Avi (소아온 2기 5화中) 319 개의 새로운 답변이 업데이트되었습니다.

이 기사는 인터넷의 다양한 출처에서 편집되었습니다. 이 기사가 유용했기를 바랍니다. 이 기사가 유용하다고 생각되면 공유하십시오. 매우 감사합니다!

사람들이 주제에 대해 자주 검색하는 키워드 Feline Urethral Obstruction

  • 동영상
  • 공유
  • 카메라폰
  • 동영상폰
  • 무료
  • 올리기

Feline #Urethral #Obstruction


YouTube에서 wyszycie cewki moczowej u kota 주제의 다른 동영상 보기

주제에 대한 기사를 시청해 주셔서 감사합니다 Feline Urethral Obstruction | wyszycie cewki moczowej u kota, 이 기사가 유용하다고 생각되면 공유하십시오, 매우 감사합니다.

Leave a Comment